Koty czarne, rude, pręgowane,

koty błękitno- i złotookie,

koty rasowe i dachowce,

koty- pieszczochy i koty- kopciuszki,

koty, których boimy się jak diabła,

koty wielbione niczym bóstwa,

koty ozdobne, koty nagradzane,

koty tańczone, śpiewane, rymowane,

koty, wreszcie, które stanowicie

jedną z najczęstszych sylab mojego języka,

czy rozpoznacie swój wizerunek, który wam dedykuję?

Kot- jedno z najbardziej tajemniczych stworzeń, wyobrażany na tle pełni księżyca, nieprzenikniony,

zachwycający książę nocy. Ulubieniec pisarzy i poetów

- ,,Kot pyszny i łagodny, zasiedziały u domowych ogni’’ W wyobrażeniach tego udomowionego drapieżnika odbijają się jak w zwierciadle nasze własne odczucia. Kot- samotnik, kot-oryginał, kot- osobliwość, kot- wcielenie wszystkiego, co tajemnicze, subtelne, wszechobecne. Kot- dziecię nocy i snu. To przymilne i niepokojące stworzenie potrafi też budzić przesadny lęk, ściągając na siebie niechęć i agresję.

Dlaczego? Czarny Kot kojarzy się z magią, obok niego zaś pojawia się uśmiechnięty szyderczo Kot Alicji z Krainy Czarów. Człowiek wobec kota wydaje się zdumiewająco bezradny. To małe bóstwo o tysiącu twarzy, pieszczotliwe, lub groźne, poruszające się pomiędzy salonami, a dachami, między świątyniami a zakazanymi miejscami. Ów księżycowy kot ocierający się o nasze nogi nie lubi być wtłaczany w ciasne ramy.

Czyż te bezszelestne kroki, to mruczenie nie są echem naszych własnych pragnień? A ta jedwabista sierść, to zwinne gibkie ciało, delikatne i urokliwe – czyż nie są po trosze odbiciem naszych własnych snów? Idźmy więc za nim na ścieżki marzeń...

(Catherine Aubier)

Ten fascynujący obraz pasuje jak ulał do kotów rasy Maine Coon, Dużych, słodkich pieszczochów, którym jednak nie można odmówić charakteru i tego co nazywamy prawdziwą iskrą. Maine Coony łączą cechy nieprzeniknionej natury z prawdziwym oddaniem i serdecznością wobec człowieka. Ofiarują nam przyjaźń i otwarte serca. MCO groźnie wyglądają ale są łagodne. Mruczą, gruchają i świergolą.